که خدا از حال او آگاه بود

پای در گل بود وغمهایش فزون

تا که شاید آید از آنجا برون

طعنه می زد هر دمی بر بخت خویش

طی نمودی لحظه های سخت خویش

نیست دلوی تا که آویزد بدان

نه توانی در تنش بهر فغان

لحظه لحظه گشت نومید از حیات

بسته دید از هر طرف راه نجات

دست بر دامان هر سنگی کشید

لیکن از آن سنگها خیری ندید

زد نهیبی بر خودش این سعی چیست

تا خدا باشد کلوخ وسنگ کیست

دست دل را برد بالا تا سما

درد دل میکرد آن شب با خدا

کی خدا جز توزمن آگاه کیست

جز تو از آلام من آگاه نیست

می کشم آه و پشیمانم از آن

بسته بودم دل به دست دیگران

بارالها یاریم کن یار نیست

بی کسم جز تو مرا غمخوار نیست

گفت از عمق وجودش راز خویش

نادم از آن کرده آغاز خویش

تا دلش با یاد او دمساز شد

دربهای رحمت حق باز شد

ناله اش هریک دو صد فریاد شد

از قیود دنیوی آزاد شد

زیر لب می گفت حل شد مشکلم

پیش از آن گشته مداوا این دلم

نیست جرمی بدتر از این نیست خیر

که ببندد بنده ای دل را به غیر

با یادتو افشاندم از چشمم  ستاره

انگار دیشب بود از داغت شکستم

با چشم خود جسم تورا کردم نظاره

تو ساکت ومن یک جهان فریاد ای وای

خون  لبت  زد بر  دلم  ناگه  شراره

جان برادر رفتی و در هم شکستم

با یاد تو  آتش  به  دل دارم هماره

            دلبند موسی ابن جعفرم من

                               از غم در نوایم     خواهررضایم      واویلا

                                                       واویلا واویلا

از هجر یارم دلشوره دارم  

               از حال وروزش خبر ندارم

                           می ترسم که تنها             گردد صید اعدا   واویلا

                                                  واویلا واویلا

گرسوزداززهر پاتاسرتو

             نشد جسارت بر خواهر تو

                                می سوزم همه شب      با غمهای زینب     واویلا

                                            واویلا واویلا

برای شنیدن سبک برای من ایمیل یا پیغام (محرمانه) بفرستید

التماس دعا

سبکبا صدای آقای معماریان از دوستان ذاکر شهر مقدس قم

ظهور کمالات خیر النسایم

     شرافت گرفته قم از خاک پایم

             مهین دخت موسی واخت الرضایم

                                   حریمم پناه وامان فقیران            کجایی رضا جان

ملیک سماءو پناه زمینم

         جگرگوشه رهبر هفتمینم

                      ز هجر رضایم حزین و غمینم

                                من و محنت وغم من ودرد هجران  کجایی رضا جان

غم زینبی را به کامم چشیدم

              هزاران مرارت به جانم خریدم

                         ولیکن  چوزینب به چشمم ندیدم

                                        سر نیزه ها راس قاری قرآن  کجایی رضا جان

اگرچه زند شعله آهم به دوران

             اگرچه خمیدم ز هجرت رضا جان

                           ولیکن نبینم یقین در خراسان

                                       تن بی سرت زیر پای ستوران   کجایی رضا جان

                             باغ عیش وطربت همچو خزان خواهد شد

سرو قدت چوبساید سر خود بر افلاک

                               عاقبت از  پس  ایام کمان  خواهد شد

به جمال وبه عذارت مشو غره ای دوست

                              که عاقبت خاک قدوم دگران خواهد شد

در پی مکنت اگر کوش زبی راه کنی

                              با خبر باش تو را آفت  جان خواهد شد

تن بی جان شه ونعش گدا هردو به خاک

                             ...................................................؟

آنچه باقیست زما کرده نیک وبد ماست

                                 آگهم  نزد  خداوند  عیان خواهد شد

۱۳۸۶فروردین

سر به دار عشقم و فرزانه ام               مرغ عشقم. اشک آب ودانه ام

 عزم  کوی    یار کردم  در شباب           جان چه قابل در ره جانانه ام

یک نفس در سینه بی یادش نبود             نام او ذکر لب مستانه ام

 داغدارم   داغ های    دلبرم                      لرزه اندازد دل ویرانه ام

رهرو ام من رهرو راه حسین                 شمع بزم عشق را پروانه ام

جز  ولای  او ندارم  توشه ای                 اهل عالم بر حسین دیوانه ام

بر لبم صدق و به دل مهر همه                 من که با کبر و ریا بیگانه ام

یک نفر کو  تا که همراهم شود               جز تو مهدی یاور یکدانه ام

دوستان اگه حرف اول  مصراع اول هر بیت و کنار هم بگذارید اسم شهید سعید رجبی کامل می شه

سروده شده بهمن ۱۳۸۴

رفتی و بعد تو من زار وزمین گیر شدم

                                    بعدت ای جان برادر ز جهان سیر شدم

گر براری سری از خاک وتماشام کنی

                                  خود تو تصدیق کنی کز غم تو پیر شدم

ألحَمدُلِلَّهِ الَّذي جَعَلَ کَمالَ دیِنِهِ وَ تَمامَ نِعمَتِهِ بِوِلایَةِ أمیرِالمُؤمِنینَ وَالأئِمَّةِ المَعصُومینَ وَ صَلَّي اللَّهُ عَلَی سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ نَبِیّهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسلیماً وَ لَعنَةُ اللَّهِ عَلَی أعدائِهِم أجمَعینَ.

                           علی ولی خداست پیش از آنکه خدا                                                                

                 به حرف کن همه کائنات را آراست

عید غدیر مبارک

                 وفا کرده خدابربی وفایی      به سر دارم های پر کشیدن

مدينه گفتن ومکه شنيدن     شنيدن کي بودمانند ديدن

             ندارم  ارمغان  جزاشک وآهی    ندارم توشه جز جرم وگناهی

             ببخشا خرمن من را به کاهی  خوشا اینجا به وصل تو رسیدن

مدينه گفتن ومکه شنيدن     شنيدن کي بودمانند ديدن

            دل من زائر کویی رفیع است     سفرکرده به وادییی بدیع است

                خودم اینجا ولی قلبم بقیع است سزد آنجا گریبان رادریدن   

مدينه گفتن ومکه شنيدن     شنيدن کي بودمانند ديدن

                 امان از غربت وسوز مدینه    وزاهل آتش افروز مدینه

             زغوغاهای دیروز مدینه       به بیت مرتضی آتش کشیدن

مدينه گفتن ومکه شنيدن     شنيدن کي بودمانند ديدن

           به همره شاخه ای از یاس بردم    به سوز وناله واحساس بردم

            برای  مادر  عباس(ع)   بردم        روا باشد فغان از دل کشیدن

مدينه گفتن ومکه شنيدن     شنيدن کي بودمانند ديدن

شعبان ۱۳۸۲

در راسته بندگی وعشق وولایت

                            جانا دل بی درد خریدار ندارد

                                                بشکسته چوگردید مشو رنجه از آنجا

                                                                         کاین یکه متاعی است که سمسار ندارد

اسرار  سحر  نزد دل  آگاه  است          نارفته  ره  آگاه  کجا  از راه  است

جانا دوجهان را تواگر می خواهی         برخیز. سحر مخزن سر اله است

سروده شده در سحر ۲۱ رمضان

مه از نیمه گذشت و کوله بارم       چنان چون پیش از این خالیست خالی

              برای روسیاهی چون من زار          مقرر کن خداوندا مجالی

                              کریمانه به من بنما نگاهی      شنو فریاد من مولی الموالی

                                           به درگاهت پناه آورده ام من      نرفته کس از اینجا دست خالی