باز آمدم در این              صحرای پر بلا

       محنت کشیده ام وای         قامت خمیده ام وای

                        مظلوم حسین من وای

همراه من ببین      گلهای لاله ات

                          اما زمن مپرس        شرح سه ساله ات

جان داده کودکت وای             زهرای کوچکت وای

                       مظلوم حسین من وای

حالا که آمدم      اینجا کنار تو

                       شرح سفر دهم        پیش مزار تو

بشنو شکایتم  وای        رنج اسارتم  وای

                    مظلوم حسین من وای

سبک:خدارو شکر محرمت ودیدم دوباره......

یک اربعین گذشته که من زداغ تو زمین گیرم

نظرنما به خواهر خود ببین زماتمت پیرم

                        گواهی میدهد گردون که خوناب جگر خوردم

                                              ببین بار غمت تنها به دوش خسته ام بردم

                                                                                                   وای اخاالمظلوم

یک اربعین گذشته ومن رسیده ام کنار تو

نگنجد این به باور من که بنگرم مزار تو

                        ببین ای باغبان از غم چنان چون برگ پاییزم

                                               زمژگان بر مزار تو گلاب دیده میریزم

                                                                                                   وای اخاالمظلوم

خجل زده زروی توام زماجرای کودک تو

بین خرابه جا مانده امانتی کوچک تو

                           زسوز ناله های او همیشه دیده تر بودم

                                                     به زیر تازیانه ها برای او سپر بودم

                                                                                                   وای اخاالمظلوم

شام غم من گویا به سر رسیده

شادم که بابایم از سفر رسیده

                                  چرا چنین بی بدنی بابا بابا             من الذی ایتمنی بابا بابا

از اشک چشمکم خرابه شد چراغان

عمه بیا که  از  ره  رسیده    مهمان

                    با یاد رویش امشب شدم هوایی

                    با  ناله  گفتم  بابای  من  کجایی

                                بگو تو با من سخنی بابابابا             من الذی ایتمنی بابا بابا

بابای  خوبم  تو  راه  کوفه  تا  شام

به قد یک عمر شنیدم طعن ودشنام

                     بابای خوبم  دلم  برا  تو  تنگه

                     زخم سر تو جای جفای سنگه  

                               لاله خونین دهنی بابابابا                  من الذی ایتمنی بابا بابا

هر جا که بر لب اسم تو رو میبردم

از دشمن   تو   من  تازیانه  خوردم 

                     دارم چو زهرا در جسم خود نشانه

                     یاس    کبودم از   جور        تازیانه 

                               دانم که غرق مخنی بابابا                  من الذی ایتمنی بابا بابا     

خرابه گشته منزل من رسیده بر لبم جانم

عمه بیا عمه بیا    ز ره رسیده مهمانم

                   بپا خواندم تورا بابا                   تو با سر آمدی اینجا

                                         توانی نیست به پا خیزم                    به پیش مقدمت بابا

                                                                          وای ابا المظلوم

خزان زده به گلشن من ببین شدم تماشایی

ببین سه ساله دختر تو گرفته نقش زهرایی

                         ببین کز تا زیانه ها           به تن صدها نشان دارم

                                                    شبیه مادرت زهرا                 قدی همچون کمان دارم

                                                                         وای اباالمظلوم

یادگار  روزگار خون وخاکستر منم من

وارث خون حسین و همسفر با زینبم من

می کشم پر سوی رضوان

آمدم بابا حسین جان

ابتا یا ثاراله

شرح غمهای مرا کس نتواند که شمارد

مثنوی های غم من صد هزاران برگ دارد

خاطرم گشته پریشان

وای امان از شام ویران

ابتا یا ثاراله

با تن تب دار وبین بانگ شور وبانگ تکبیر

آمدم از کوفه تا شام همره با کند وزنجیر

می شنیدم طعن ودشنام

کربلا تا کوفه و شام

ابتا یا ثاراله

کنج زندان می کشم آه از غم غربتت ای نور عینم

تا تورفتی از بر من قسمتم شد اسیری ای حسینم

امون ای دل (۳) وای از غریبی

گرچه  گشته ارغوانی  جسم یاست ز جور تازیانه

بی تو جانا بار غم را می کشم تنها بر روی شانه

امون ای دل (۳) وای از غریبی

گشته آزاد بعد تو آب من به یاد لب تو دل کبابم

بین زندان دیده گریان از فغان های جانسوز ربابم

امون ای دل (۳) وای از غریبی

نوحه دارد زین مصیبت گوید ای زینبم باور ندارم

زنده هستم بعد طفلم روی دامان ولی اصغر ندارم

امون ای دل (۳) وای از غریبی

ای هلال امشب من داغ تو مانده روی دل من

از نوک نی کن نظاره ای برادر تو بر محمل من

امون ای دل(۳) وای از غریبی

نوحه خواند همره من در غم عظمایت لب گردون

پیش چشمم از نوک نی  میچکد از لعل لب تو خون

امون ای دل(۳) وای از غریبی

یک دمی از منبر نی سوی طفلانت بنما نظاره

التیامی ده به زخم غارت معجر با گوشواره

امون ای دل(۳) وای از غریبی

می روی با رفتن خود میبری هستی و توشه ام را

دیده بستی تا نبینی یا اخا راس مکش.....وفه ام را

امون ای دل(۳) وای از غریبی