السلام علیک یا فاطمه الزهرا اغیثینی

من با که گویم این که بهارم خزان شده

                  ماهم به خاک تیره غربت نهان شده

                             بانوی بی نشان که به هرسو نشان زاوست

                                              رفت از برم به قامت همچون کمان شده

دیدم که زدل خدا خدا می کردی

               شکوه زجفا به مصطفا می کردی

                             ای کاش شبی پس از دعای همگان

                                                       از بهر شفای خود دعا می کردی

سروده شده یکشنبه ساعت ۱۳:۴۵

                کوثر قرآن فدا شد بعد تو یا مصطفی ص

                                   تازیانه خوردن وناله کشیدن از جگر

                                                    قسمت آل عبا شد بعد تو یا مصطفی ص

                 ای نگاهت بهرحیدر برتراز باغ وبهشت

                                     رنگ رخسارت خبرمی دهد ازسرضمیر

                                                        چه کسی روی کتاب عمرتوپایان نوشت

۲۶اردیبهشت۸۶

                       جرعه آبی که دهد به من زهرا

می گویم بین خون         ادرک اخا مولا

سیدی سیدی               ای زاده زهرا

دامن ساحل شد پرزشمیم یاس

                        فاطمه می آید  زیارت عباس

آمده دیدارش              بانوی دل خسته

کرده استقبالش          با سربشکسته

تشنه لبهایم  تا به ابد آب است

                    از عطش طفلان علقمه بی تاب است

سقای طفلانم       اگرچه عطشانم

سیدی یا حسین     فدای تو جانم

توان ندارم تا ز جای خود خیزم

                       آبی ندارم تا به مقدمش ریزم

تشنه ام تشنه       جرعه ای ازجامش

دست وچشم وسر     سقا به قربانش