قَالَ الإمام
مُحَمَّد تَقي(عَلَیهِ السَّلامُ):
لَیسَ لِبَخیلِ راحَة، وَ لا لِحَسُودِ
لذَّة، وَ لا لِمُلوکِ وَفاء، وَ لا لِکَذوبِ مُروَّة.

جوادالائمه حضرت امام محمد تقي(عليه السلام)
فرمودند: بخيل را آسايش نيست، حسود
را خوشي و لذت نيست، پادشاهان
را وفاء نباشد، دروغگو را مروت
و مردانگي نيست. (2)

^{(2) تحف العقول، ص473، ح48}

شب است وخواب در چشمم شکسته

                               به مژگان خوشه اشکم نشسته

شب است و بغض سنگین در گلویم

                                ره  این  نای  بی  نایم  ببسته

زیارت  می کنم  ارباب  خود را

                               ز  راه  دور  با این  قلب  خسته

 کنار  تربت   شاه    خراسان

                          نشسته یک جهان دل دسته دسته

خداوندا  نصیب  این  گدا  کن

                            طواف   کوی   آن   شاه   خجسته

سبک نوحه 

چشمم پر زآب و کامم خشک وعطشان              چون جد غریبم دادم تشنه لب جان

                            بر غم مبتلایم                         دلبند رضایم(ع)

                                                  واویلا   واویلا

می سوزد  وجودم صیدی بین  دامم                   مادر کن نظاره   جسم روی بامم

                           بشنو سوزوآهم                      یک دم کن نگاهم

                                                  واویلا   واویلا

 تیر  غم  گرفته  قلبم  را  نشانه                         بی  یارو معینم  حتی بین خانه

                          مرغی بسته بالم                   می خندد به حالم

                                                  واویلا   واویلا

سبک نوحه:حاج حسین سازور محرم ۸۴

                            سبزه ای نیست         نه حتی بدتر       خاروخاشاک که دارند اثری از بودن

         همه در ورطه نابودی و عصیان هستند

                                  چشمها کور شده؟         یا که بینند وانکارکنند؟

                کم کسی یافت توان کرد که دراین غوغا

                                                      گوش دل را سپرد بر سخن حق کسی

                   هرچه خواندیم نفهمید  کسی                چه زبان باید گفت

                           از زمین تا به سما              همه فریاد تظلم دارند

                                         وتو را  یکه سوار طه

                                           همگی می خوانند

سروده شده در ۱۶آذر ۱۳۸۱

دوست دارم شمع باشم          تاکه اشکم

                                               بررخم ماند       که شاید

              دلنوازم      یارنازم       نغمه وسوزوگدازم

                   مونس شبهای تارم       غمگسارم      بنگردبر حال زارم